19 april 2010 | Airlines , Amalfi kust , Capri , Europa , Italië , Rome , Travel
Zondagmorgen begon met een razernij van reizen kwesties. Een vrouw was al vast in Italië voor 3 dagen dankzij luchtruim sluitingen en annuleringen van vluchten. Ik koerste Termini naar mijn man, die op wonderbaarlijke wijze was op een van de slechts twee vluchten die van start ging de avond ervoor vanaf Dulles naar Europa te ontmoeten - alle anderen afgelast vanwege de vulkaan of geassocieerde luchtruim kwesties. 
Terwijl ik wachtte op hem bij Termini twee andere vrouwen uit de groep opgeroepen om hun vliegtuig te rapporteren uit het asfalt werd geroepen en hun vlucht werd geannuleerd, dus werden ze weer op weg naar Rome. Termini was een complete dierentuin met mensen uit heel Europa proberen om ergens te komen met de trein sinds vliegende was vrijwel tot stilstand gekomen. 
Mijn man wist de trein van Fiumucino naar Termini te krijgen, komen een beetje laat, dus we snel kochten kaartjes voor de volgende sneltrein naar Napels, waar we verbonden met de taxi naar de haven aan het hoofd naar het eiland Capri. Dus 24-uurs dag reizen van mijn man ging ongeveer zo: auto, trein, vechten, vlucht, trein, trein, taxi, draagvleugelboot, taxi ... 
... En uiteindelijk een 10 minuten lopen door de stromende regen in Capri te komen op de Hotel Punta Tragara. Hij en ik delen een reis filosofie: het is wat het is, dus gewoon hunker neer, ga met de stroom, en bereid zijn om te accepteren wat je in de weg en het uitzoeken van daar. 
Het zien van de mooie kamer gelegen op de bovenste hoek van het hotel met uitzicht op de Farglioni rotsen van de kust van Capri maakte het de moeite waard. Ze hadden ons een upgrade naar een hogere categorie van de kamer zonder extra kosten - een extraatje van reizen tijdens de schouder seizoen. 
Ik kan verblijven in een schoenendoos formaat eenvoudig hotel, zolang het is schoon, maar de subtiele aanrakingen van een bijzonder hotel zijn niet verloren op mij: de chocolade gedoopt aardbeien te wachten in de kamer op onze aankomst, de zachte badjassen, het eigen balkon met uitzicht de zee, full-size flessen niet alleen shampoo, maar ook conditioner en body lotion. Ik denk dat mijn man had dit soort van troost na een reis hele dag en een snelle douche herleven hem voor een tocht door de regen terug naar de Piazzetta. 
We keken naar mensen die proberen wanhopig om Capri te zien in de stromende regen van de comfortabele stoelen van de overdekte patio van het Tiberio Bar, nippen op prosecco en bier geserveerd met enkele hapjes waaronder de beste groene olijven uit Napels die ik ooit heb gegeten. 
Ik denk dat we zaten er voor 3 uur (een van de grote genoegens van op vakantie), inhalen met elkaar van onze afgelopen twee weken uit elkaar. Mijn reis, zijn baan, updates op al de kinderen. 
Zoals typisch is in Italië, hoe langer we verbleven en de meer drankjes bestelden we, hoe meer voedsel de ober bracht ons (gratis, natuurlijk) en we hebben niet echt zelfs veel eten nodig, maar vonden het gewoon te vroeg voor bed. 
Dus namen we afscheid van de ober en sjokte terug door de regen om te genieten van een snelle, zij het te luxe voor wat we echt wilden, diner in het restaurant van het hotel - ricotta gevulde courgette bloeit gevolgd door een aardappel krokante zeebaars voor mij en linguine met tomaten en garnalen voor hem. Ik was te moe om nog herinneren om mijn camera te eten mee te nemen. We crashte na het diner, bidden voor de zon morgen.
Ik denk dat nogal een trein zou prettig zijn. Deze ziet er zeer comfortabel. Zelfs in de regen, Capri ziet er geweldig uit. Ik zou het leuk vinden om daar te zijn regen of zonneschijn.